Doelstelling van de assertiviteitstraining is het optimaliseren van sociale vaardigheden en assertiviteit. Waardoor belangen effectiever behartigd kunnen worden en beter gebruik gemaakt kan worden van de eigen mogelijkheden om zo te werken rond zelfvertrouwen.

Het betreft een gestructureerd programma waarin rollenspelen en experimenteren met vaardigheden centraal staan. Naast het verwerven van basiskennis omtrent assertiviteit, wordt er aandacht besteed aan theoretische kennis omtrent communicatie en wordt er gewerkt rond zelfvertrouwen en zelfbeeld.    
Na het verwerven van de basiskennis wordt er aan de slag gegaan met thema’s zoals: luisteren, iets vragen, een kort gesprek voeren, nee-zeggen, iets bespreken, kritiek geven, kritiek krijgen, omgaan met gevoelens, uiten van boosheid, uiten van teleurstelling en complimenten geven.
Bij deze thema’s worden concrete tips aangeboden waarmee men aan de slag kan met behulp van rollenspelen en huiswerkopdrachten.

Iedere revalidant heeft op een afgesproken moment een gesprek met de psycholoog. In de eerste gesprekken wordt de aandacht vooral toegespitst op kennismaking en het scherp stellen van de doelstellingen, die binnen het centrum verwezenlijkt willen worden. Deze gesprekken zijn een middel om de revalidant voor te bereiden op het kernteam, welk als bedoeling heeft actief betrokken worden in de behandeling en op die manier meer gemotiveerd te zijn.         
Na het kernteam wordt het werkplan, dat opgesteld werd door het team op basis van de doelstellingen, met de persoon zelf besproken. De psycholoog legt per therapie uit hoe deze ingevuld zal worden op basis van de doelstellingen.       
Na deze periode, die vooral gericht is op het scherp stellen van het probleem en het engageren en motiveren van de revalidant tot de voorgestelde behandeling, kan er aan de slag gegaan worden met concrete thema’s uit het leven.
De thema’s kunnen van velerlei aard zijn. Afhankelijk van de revalidant en het thema kan het gesprek op het niveau van ondersteuning blijven of kan er meer therapeutisch gewerkt worden. Al naargelang de problematiek en het individu kan er worden gekozen voor een andere aanpak. Voor sommige problemen is het vooral nodig om inzichtgevend te werken om op die manier te komen tot verandering. Bij andere problematieken kan er dan weer gewerkt worden met gedragsexperimenten. Elke behandeling wordt echter individueel naargelang problematiek en vraagstelling bekeken.

Doelstelling van het groepsgesprek is het bewust stilstaan bij zichzelf en anderen, gehoord worden en kunnen luisteren naar elkaar, steun kunnen ervaren en anderen kunnen ondersteunen, raad, advies en bedenkingen kunnen uitwisselen. Dit opdat er meer zicht verworven wordt op zichzelf in bepaalde situaties en interacties met anderen.
Het gaat hier om een vrij gesprek waarbij ieder voor zichzelf de verantwoordelijkheid heeft wat wel of niet besproken wordt. Dit wil zeggen dat er geen opgelegde thema’s zijn en dat ieder vrij is om te bespreken waar hij / zij op die moment nood aan heeft.
Respect en vertrouwen voor elkaar zijn dan ook vaste noodzakelijke waarden om voldoende veiligheid te creëren in dit gesprek.

Individueel of in  kleine groepjes  (max 3 deelnemers) worden basistechnieken aangeleerd uit verschillende vormen van relaxatie.  Het aangeboden pakket is een combinatie van ademhalingsoefeningen, progressieve spierrelaxatie volgens Jacobson, autogene training volgens Schultz, visualisatie technieken en gedachtenstoptechnieken.
In het centrum worden al deze technieken ingeoefend in een prikkelarme, rustige omgeving. De patiënt wordt aangemoedigd deze oefeningen ook thuis in te oefenen om  uiteindelijk deze dan ook toe te passen in stressvolle situaties in het dagelijkse leven.
De patiënten leren welke factoren spanning kunnen uitlokken. Ze leren stress herkennen en hoe dat aanvoelt in hun lichaam.  Maar vooral leren ze een techniek die hen ondersteund om met spanning beter te leren omgaan. De patiënten woorden bewust gemaakt dat ze zelf invloed kunnen hebben op hun spannings-ontspanningballans.  Ze leren de negatieve gevolgen van stress beter hanteren en om deze om te buigen naar een beter gevoel.

De psychomotorische therapie (PMT) biedt een veilige plek om te experimenteren met ander gedrag.  Nieuwe ervaringen op het gebied van voelen en denken kunnen opgedaan worden. Tijdens de sessies krijgt men de gelegenheid om leerervaringen en correctieve emotionele belevingen op te doen.

Door het creëren van specifieke bewegingssituaties en door gebruik te maken van ritme, klank, vorm, beweging en taal werken patiënten en therapeut aan het opheffen of verminderen van stoornissen en/of belemmeringen in één of meer gedragscomponenten.

Er wordt gewerkt met thema’s die inspelen op de noden van de groep: oefeningen rond vertrouwen, agressie, relaties, verbale en non-verbale communicatie, werken in groep, concentratie etc. Elk thema wordt gedurende een viertal weken intensief behandeld.

De bewegingstherapie biedt voor de mensen een plaats waar men kan op zoek gaan naar de eigen lichamelijkheid, de grenzen kan verleggen maar ook  terug op zoek kan gaan naar het plezier  hebben aan het bewegen.

Bij de bewegingssessies die dagelijks plaatsvinden ligt de nadruk op het verbeteren van de conditie door middel van een oefencircuit of door het aanbieden van de mogelijkheid om systematisch de eigen autonomie te vergroten door middel van een wandelprogramma.

Deze therapievorm biedt voor de mensen een plaats waar men kan opzoek gaan naar de eigen lichamelijkheid, de eigen grenzen kan verkennen maar ook terug op zoek kan gaan naar het plezier hebben aan het bewegen.  Door middel van de aangeboden sport- of spelsituaties proberen we de mensen te activeren en te motiveren om ook buiten het centrum een lichamelijke activiteit te doen, individueel of in clubverband.

Naast het verbeteren van de algemene conditie staat vooral het samen plezier hebben door middel van sport of spel op de voorgrond.

Start to run geeft aan de deelnemers de mogelijkheid om systematisch aan hun eigen conditie te werken door het volgen van een strikt loopprogramma.

Naast het verhogen van de basisconditie leert men er met de eigen grenzen omgaan, zich houden aan afspraken en planmatig en progressief naar een doel toe te werken.

Communicatietraining is het inoefenen en integreren van verbale en non-verbale vaardigheden. Deze vaardigheden kunnen geoefend worden door bijvoorbeeld rollenspelen.

Waarrond wordt er gewerkt?

• Non-verbale vaardigheden: werken rond lichaamshouding en luisterhouding, gelaatsuitdrukkingen, oogcontact, hoofdstand en hoofdbeweging, het richten van iemands aandacht, afstand en nabijheid, het geven van een handdruk, de klank van je stem, haardracht, kleding, ademhaling, aanraking, observeren en interpreteren …
• Verbale vaardigheden: werken rond de inhoud van een gesprek, een gesprek aanknopen en op gang houden, parafraseren, open en gesloten vragen leren formuleren, kritiek leren uiten …
• Aanvullende oefeningen op de assertiviteitstraining, bv. via rollenspel: met je buur een afspraak maken om samen iets te gaan drinken …

Het doel van de communicatietraining is:

• leren/durven praten over een neutraal onderwerp in groep
• trainen van non-verbale vaardigheden: oogcontact maken, fysiek contact durven leggen, jezelf durven tonen, …
• trainen van verbale vaardigheden: een gesprek leren aanknopen en op gang houden, leren om een eigen mening ergens over te vormen en deze in groep durven meedelen
• leren assertief te zijn in sociale situaties, voor zichzelf leren opkomen …
• inzicht krijgen in een aantal sociale vaardigheden/moeilijkheden

Cognitieve functietraining (CFT) is gericht op verbetering van de cognitieve functies, waarbij rond de volgende zaken gewerkt wordt:

• Concentratie: zichzelf leren beheersen, zich niet laten afleiden om op die manier de waarneming/voorstelling/gedachten op één ervaring te kunnen richten
• Aandacht: waarnemen van personen, voorwerpen, teksten, informatie, gebeurtenissen en handelingen uit de omgeving
• Associëren (verbanden leren leggen): verbetering van de verbinding van informatie met andere informatie om tot een groter geheel te komen;  ontrafelen van de structuur van een geheel (bv. een boek)
• Structureren: ordenen, gemeenschappelijke kenmerken zoeken, klasseren, ….
• Selecteren: hoofd-en bijzaak leren onderscheiden tijdens invoer en uitvoer van informatie

Concreet worden er tijdens de cognitieve functietraining oefeningen gemaakt met betrekking op die gebieden. De doelgroep zijn revalidanten die problemen vertonen op het gebied van de cognitieve functies door moeilijkheden met aandacht, concentratie, geheugen, associatie, structureren en selectie.

Tijdens deze groepssessie wordt er ingegaan op de actualiteit en/of het nieuws van de laatste dagen of op actuele thema’s. Elke deelnemer van de groep mag en kan zijn inbreng geven en actuele feiten kunnen in groep besproken worden. Er kan onder andere gewerkt worden met kranten, tijdschriften, reportages …

Op deze manier worden de revalidanten op de hoogte gebracht van de actuele nieuwsfeiten en leren ze hun eigen mening te geven over een neutraal onderwerp of in interactie te gaan met andere groepsleden.

Tijdens de individuele ergotherapie is het de bedoeling dat de revalidanten leren hun vrije momenten zinvol in te vullen en hun interessegebied te verruimen.

Ze trachten zo zelfstandig mogelijk aan hun activiteit te werken.
De revalidant kan kiezen uit een waaier aan activiteiten bijv handwerk, kaarten maken, kaarsen gieten, houtbewerking, werken met powertex, enz
Het is de verantwoordelijkheid van de revalidant om tijdens de individuele ergotherapie een keuze te maken uit - en zinvol bezig te zijn met een creatieve activiteit, met ondersteuning van de therapeut.

Cognitieve functietraining (CFT) is gericht op verbetering van de cognitieve functies, waarbij rond de volgende zaken gewerkt wordt:

• Concentratie: zichzelf leren beheersen, zich niet laten afleiden om op die manier de waarneming/voorstelling/gedachten op één ervaring te kunnen richten
• Aandacht: waarnemen van personen, voorwerpen, teksten, informatie, gebeurtenissen en handelingen uit de omgeving
• Associëren (verbanden leren leggen): verbetering van de verbinding van informatie met andere informatie om tot een groter geheel te komen;  ontrafelen van de structuur van een geheel (bv. een boek)
• Structureren: ordenen, gemeenschappelijke kenmerken zoeken, klasseren, ….
• Selecteren: hoofd-en bijzaak leren onderscheiden tijdens invoer en uitvoer van informatie

Concreet worden er tijdens de cognitieve functietraining oefeningen gemaakt met betrekking op die gebieden. De doelgroep zijn revalidanten die problemen vertonen op het gebied van de cognitieve functies door moeilijkheden met aandacht, concentratie, geheugen, associatie, structureren en selectie.

Het doel is om de revalidanten de basis aan te brengen van het gebruik van een computer. Dit kan inhouden:

• het aan – en uitzetten van een computer
• het openen van programma’s en bestanden
• het leren gebruiken van het toetsenbord en de muis
• de basis van Word
• de basis van het aanmaken / verwijderen / kopiëren van mappen, bestanden, …
• het gebruik van het interne

De groep telt maximum 4 deelnemers.

Doelstelling van de stress - managementtraining is het leren hanteren van stress.

Het betreft een gestructureerd programma waarin persoonlijke stresserende situaties analytisch bekeken worden.
Er wordt stilgestaan bij “wat is stress?”, wat mogelijke oorzaken van stress kunnen zijn, hoe persoonlijkheid interfereert met stress en wat de verschillende copingmechanismen zijn om met stress om te gaan. Daarnaast wordt er ook aandacht besteed aan ziektebeelden  die stressgerelateerd zijn. En tot slot wordt er gekeken naar de samenhang tussen stress en leefgewoontes, slaapproblemen, hyperventilatie, relaxatie en assertiviteit.
Bij deze thema’s worden concrete tips aangeboden waarmee men aan de slag kan met behulp van persoonlijke opdrachten.

De hoofddoelstelling van de  weekendbespreking is het zinvol leren inplannen van het weekend.
Verder is het ook belangrijk dat de revalidanten een verhaal chronologisch en gestructureerd leren brengen.
Door te luisteren naar het verhaal van anderen kunnen ideeën opgedaan worden en uitgewisseld worden om het weekend te plannen, bijv. activiteiten die in de streek gepland zijn ed.

Verder is weekendbespreking een aangename manier om een nieuwe week van start te laten gaan.

Doelstelling van de weekendplanning is het leren zinvol inplannen van het weekend.

Tijdens de weekendplanning is het belangrijk dat de revalidanten proberen structuur in te plannen en een degelijke daginvulling pogen, na te streven. Dit door middel van voor het weekend de planning zo concreet mogelijk te overlopen, al dan niet schriftelijk.
Zowel huishoudelijke taken, als administratie als vrijetijdsbesteding kunnen aan bod komen.  Daarnaast is ook het aangaan van sociale contacten veelal een belangrijk punt tijdens de weekendplanning.

De weekendplanning gebeurt in groep, hierdoor kunnen de revalidanten ideeën opdoen en uitwisselen met elkaar.

CORE training staat voor cognitieve revalidatietraining. Deze training is gericht op realiteitsgestoorde schizofrene patiënten. Dergelijke patiënten vertonen een psychomotore armoede, waartoe spraakarmoede, initiatiefverlies en affectvervlakking behoren. Bij deze groep patiënten wordt het presteren niet zozeer door fouten, maar eerder door een gebrekkige inspanning en motivatietekorten gekarakteriseerd.
Binnen de CORE training worden dan ook taken aangeboden die een actieve mentale inspanning vergen, zoals redeneren, plannen, categoriseren, probleem oplossend denken en inprenten.

Tijdens de kleurentherapie wordt er geschilderd en is men bezig met kleuren.

In een eerste fase wordt elke kleur systematisch in verschillende formaliteiten tot stand gebracht zodat men zich in de kleur kan inleven. Men wordt zich bewust van de psychologische betekenis die de verschillende kleuren hebben. Zo is elke kleur verbonden met een bepaald gevoel. Dat gevoel is heel persoonlijk en kan voor iedereen anders zijn.
In volgende fases wordt, afhankelijk van de resultaten van de eerste fase, met verschillende kleurencombinaties gewerkt.
Door met kleuren bezig te zijn is men dus ook met gevoelens bezig en leert men zijn gevoelens ook uitdrukken.
Het is belangrijk om een evenwicht te vinden in de kleuren waardoor men ook een evenwicht in zichzelf vindt.
Wat men schildert kan men ook gaan toepassen in zijn leven.
De kleurentherapie bestaat zowel uit opgelegde als uit vrije oefeningen en verloopt zeer gestructureerd.

“Evenwicht in kleur brengt evenwicht in gevoelens.”

Doelstelling van de creatieve therapie is het op een non-verbale manier tot inzichten komen omtrent zichzelf. Het leren stilstaan, ontdekken en uitdrukken van gevoelens, leren samenwerken, leren kijken en luisteren naar elkaar, rekening houden met elkaar en nieuwe mogelijkheden exploreren.
Emoties die men niet onder woorden kan brengen kunnen soms aan bod komen via het werken met allerlei verschillende materialen. Waar het verbale stopt kan een beeldende vorm een vertaling zijn voor iemands problemen. Een werkstuk kan een spiegel worden van zichzelf. Het naar buiten brengen van gevoelens kan opluchting brengen. Men krijgt ruimte om te experimenteren met vormen, kleuren en compositie aan de hand van beeldend materiaal. Daarnaast is het ook mogelijk dat de nadruk op ontspanning of plezier ligt.
Binnen de creatieve therapie wordt er vanuit een zekere structuur gewerkt. Er wordt een thema, onderwerp of materiaalkeuze vanuit de therapeut aangeboden.
Enerzijds kan men de eigen mogelijkheden leren ontdekken en uitbreiden, anderzijds leert men de eigen grenzen kennen en accepteren. Daarnaast is ook communicatie en interactie een belangrijk onderdeel van de creatieve therapie.

Het creatief proces is belangrijker dan het eindresultaat.

Het maatschappij-uur heeft als doel mensen met een psychiatrische problematiek te ondersteunen in zijn/haar ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid. De patiënten worden zoveel mogelijk gestimuleerd om zelf stappen te zetten om zijn/haar situatie te verbeteren. Iedere positieve stap in de richting van maatschappelijke integratie zal het gevoel van eigenwaarde doen stijgen.

De doelgroep zijn patiënten die door hun problematiek hun specifieke vaardigheden uit een van de volgende domeinen zijn kwijtgeraakt of enkel nog over beperkte vaardigheden in een van de domeinen beschikken.

Basisautonomie: Dit domein omvat de activiteiten die onmisbaar zijn voor de bevrediging van de persoonlijke basisbehoeften: zich voeden, zich wassen, zich ontlasten en zich kleden;

Woonautonomie: Het betreft hier de noodzakelijke vaardigheden voor de dagdagelijkse organisatie op huishoudelijk vlak: koken, het huishouden doen, wassen en strijken, zorg dragen voor zijn gezondheid en zijn veiligheid;

Maatschappelijk aanpassing: De hier beoogde vaardigheden zijn die vaardigheden die vereist zijn om zich in te schakelen in een groep of een vereniging. Het betreft hier de houding tegenover zichzelf (zelfkennis en zelfbeeld), de houding tegenover anderen (interpersoonlijke relaties), de deelname aan het leven van de gemeenschap;

Autonomie in de gemeenschap: Dit domein omvat de vaardigheden die vereist zijn om zich te verplaatsen in de samenleving, om de middelen die die samenleving biedt aan te wenden, om inkopen te doen, geld te beheren en de wetten en de reglementen van de samenleving te respecteren.

De therapie vertrouwt op de dynamiek en “zelfwerkzaamheid” van de groep. De rol van de maatschappelijk assistent is vooral die van coach die patiënten stimuleert om zelf verschillende vaardigheden die nodig zijn om in de maatschappij te functioneren, te ontwikkelen en uit te bouwen. Concreet betekent dit dat de patiënten zelf vragen over maatschappelijke thema’s aanbrengen die aansluiten bij hun persoonlijke levenssfeer. Hun eigen vaardigheden worden aangesproken en verder ontwikkeld om zelf tot antwoorden komen. Dit kan gebeuren via verschillende kanalen: internet, telefoon, naar de betrokken instanties gaan en media.